Od "Głównego Wododziału Europy" po Czeskie Morze

Kraj trzech mórz (choć bez dostępu do żadnego)

Czechy są nazywane „dachem Europy” nie bez powodu. To właśnie tutaj przebiega główny wododział kontynentalny. Wody płynące z czeskich gór zasilają trzy różne morza: Północne (przez Łabę), Bałtyckie (przez Odrę) i Czarne (przez Dunaj). Fakt, że prawie żadna rzeka nie wpływa do Czech, lecz wszystkie z nich wypływają, stawia kraj w unikalnej sytuacji – Czesi są całkowicie zależni od opadów atmosferycznych, co determinuje ich podejście do retencji i ochrony wód. W 2026 roku woda w Czechach to nie tylko krajobrazy, to potężny zasób energetyczny, turystyczny i kluczowy element zrównoważonego rozwoju.

Wełtawa: Narodowa rzeka i energetyczny gigant

Wełtawa (Vltava) to dla Czechów rzeka święta, uwieczniona w poemacie symfonicznym Bedřicha Smetany. Jest najdłuższą rzeką w kraju i stanowi kręgosłup tzw. „Kaskady Wełtawskiej”.

• Lipno – Czeskie Morze: Największy zbiornik zaporowy, będący centrum turystyki wodnej i jachtingu.

• Orlík i Slapy: Potężne zapory, które nie tylko chronią Pragę przed powodzią, ale są kluczowymi elektrowniami wodnymi, stabilizującymi czeski system energetyczny.

Łaba i Odra: Autostrady wodne do świata

Łaba (Labe) to główna arteria transportowa łącząca Czechy z portem w Hamburgu. W 2026 roku projekt modernizacji portu rzecznego w Děčínie jest kluczowy dla czeskiego eksportu. Z kolei Odra, mająca swoje źródła w Górach Odrzańskich, łączy Ostrawę z polskim systemem wodnym, co ma ogromne znaczenie dla współpracy przygranicznej.

Południowoczeskie stawy: Inżynieria średniowiecza

Czechy, a szczególnie okolice Trzebonia (Třeboň), słyną z unikalnego systemu stawów rybnych, tworzonych od XIV wieku. To nie są naturalne jeziora, lecz genialne dzieła inżynierii (np. staw Rožmberk). Biznes rybacki, a zwłaszcza hodowla słynnego karpia, to fundament gospodarki rolnej południowych Czech.