Turystyka

Położone u podnóża Karkonoszy, w malowniczej dolinie rzeki Úpy, stanowi unikalne połączenie „czeskiego morza”, literackiego sentymentalizmu i ważnych kart historii Europy.Największym magnesem przyciągającym tu nowoczesnych wędrowców jest bez wątpienia Zbiornik Rozkoš. Ten gigantyczny akwen, nazywany przez miejscowych „Wschodnioczeskim Morzem”, jest ósmym co do wielkości sztucznym jeziorem w Czechach. Jego budowa w latach 60. i 70. XX wieku na zawsze zmieniła krajobraz okolic Czeskiej Skalicy.

O ile Permonium (nr 12) skupia się na grze interaktywnej i zagadkach, o tyle Permonarium to jego „starszy, silniejszy brat”. Tutaj nie wspinasz się między drzewami, ale między stalowymi belkami, betonowymi filarami i elementami dawnej sortowni węgla.

Położone u podnóża Karkonoszy, w malowniczej dolinie rzeki Úpy, stanowi unikalne połączenie „czeskiego morza”, literackiego sentymentalizmu i ważnych kart historii Europy.Największym magnesem przyciągającym tu nowoczesnych wędrowców jest bez wątpienia Zbiornik Rozkoš. Ten gigantyczny akwen, nazywany przez miejscowych „Wschodnioczeskim Morzem”, jest ósmym co do wielkości sztucznym jeziorem w Czechach. Jego budowa w latach 60. i 70. XX wieku na zawsze zmieniła krajobraz okolic Czeskiej Skalicy.

Hotel i nadajnik telewizyjny na szczycie góry Ještěd (1012 m n.p.m.) to bez wątpienia najbardziej ikoniczny obiekt nowoczesnej architektury i techniki w Czechach. Zbudowany w latach 1966–1973 według projektu Karela Hubáčka, stanowi unikatową konstrukcję w kształcie hiperboloidy obrotowej. Geniusz tego rozwiązania polega na tym, że budowla nie „stoi” na górze, lecz optycznie ją kończy, nadając szczytowi smukły, aerodynamiczny kształt. Projekt był tak przełomowy, że Hubáček jako jedyny czeski architekt w historii otrzymał za niego prestiżową Nagrodę Perreta (architektonicznego Nobla) przyznawaną przez Międzynarodową Unię Architektów.

To miejsce, gdzie ludzka pomysłowość z XIX wieku pozwoliła udostępnić turystom niemal niedostępne, pionowe kaniony z piaskowca. Największą atrakcją jest tu rejs drewnianymi łodziami pchanymi przez flisaków za pomocą długich tyczek. Trasa prowadzi przez głębokie skalne rozpadliny, gdzie ściany wznoszą się na wysokość kilkudziesięciu metrów, a słońce dociera do dna tylko przez kilka godzin w ciągu dnia. Dzięki temu panuje tu unikalny mikroklimat, a skały gęsto porastają mchy i paprocie, tworząc scenerię niczym z tropikalnej dżungli.

Są to pionowe, bazaltowe kolumny o pięcio- i sześciobocznym przekroju, które powstały w wyniku stygnięcia magmy miliony lat temu. Słupy te sięgają wysokości nawet 12 metrów i są ułożone tak precyzyjnie, że przypominają piszczałki gigantycznych organów, stąd też ich potoczna nazwa. To miejsce jest tak fotogeniczne i nierealne, że wielokrotnie służyło filmowcom jako sceneria do baśni i filmów fantasy (m.in. słynnej czeskiej bajki „Dumny król”).