Buchty i Dulky: Drożdżowe legendy

Jeśli zapytasz Czecha o zapach dzieciństwa, większość odpowie: pečené buchty. To drożdżowe bułeczki, które odgrywają ogromną rolę w czeskiej kulturze – to właśnie buchty zabierał w węzełku czeski Honza (odpowiednik Jasia), ruszając w świat w ludowych bajkach. Specyfika českich bucht polega na ich sposobie pieczenia. W przeciwieństwie do polskich jagodzianek czy drożdżówek, które piecze się osobno, buchty układa się w brytfannie ciasno obok siebie, smarując każdą z boku dużą ilością roztopionego masła. Dzięki temu po upieczeniu nie mają bocznej skórki, są niesamowicie miękkie i dają się łatwo "odrywać" od siebie.

Kluczem do sukcesu jest ciasto drożdżowe, które w Czechach musi być bogate w żółtka i masło. Tradycyjne nadzienia są trzy: tvarohowa (twaróg z rodzynkami i skórką cytrynową), povidlová (gęste powidła śliwkowe z dodatkiem rumu i cynamonu) oraz maková. Nadzienie makowe zasługuje na osobną uwagę: mak musi być drobno zmielony, gotowany w mleku z cukrem i miodem, często z dodatkiem mielonych goździków, co nadaje mu korzenny aromat. Po upieczeniu i przestygnięciu buchty obficie posypuje się cukrem pudrem.

Innym rodzajem drożdżowego rzemiosła są vdolky. To małe, okrągłe placuszki drożdżowe, które tradycyjnie smaży się na patelni (podobnie jak pączki, ale bez nadzienia w środku). Po usmażeniu na wierzch nakłada się kleks powideł śliwkowych oraz – co najważniejsze – porcję bitej śmietany lub twardego startego twarogu. Bavorské vdolky są puszyste, miękkie i stanowią idealny przykład czeskiej miłości do łączenia smażonego ciasta z owocowymi i mlecznymi dodatkami. Te wypieki to fundament czeskiej hospodskiej i domowej tradycji słodkich dań, które nasycą każdego podróżnika.