Kofola to popularny czesko-słowacki bezalkoholowy napój gazowany typu cola, stworzony w latach 60. jako alternatywa dla Coca-Coli, o charakterystycznym ziołowo-owocowym smaku z nutą lukrecji, zawierający syrop Kofo (14 składników) i mniej cukru niż konkurencyjne napoje. Jest to kultowy napój w Czechach i na Słowacji, dostępny w różnych wersjach smakowych, produkowany przez czeską firmę Kofola ČeskoSlovensko a.s..
Kluczowe informacje:
Pochodzenie: Czechosłowacja, lata 60. XX wieku.
Skład: Syrop Kofo, mieszanka 14 ziół i owoców, woda, cukier, kofeina, karmel; bez sztucznych kons…
Wchodzisz do nowej pracy w Pradze, Brnie czy Pilźnie. Jesteś uśmiechnięty, otwarty, gotowy na nowe przyjaźnie. Rzucasz żartem, proponujesz integrację, a w odpowiedzi dostajesz uprzejmy, ale chłodny dystans. Po tygodniu zaczynasz się zastanawiać: „Czy ja śmierdzę? Czy oni mnie nie lubią? A może to przez te zaszłości historyczne?”. Spokojnie. To nie Ty. To czeski system operacyjny, który po prostu ma inne ustawienia fabryczne niż nasz.
Wprowadzasz się do czeskiego bloku, wchodzisz do windy z siatkami pełnymi zakupów, a tu nagle kompletnie obcy gość patrzy Ci w oczy i mówi: „Dobrý den”. Ty, przyzwyczajony do polskiej szkoły przetrwania pt. „patrz w telefon i udawaj ducha”, mruczysz coś pod nosem albo – co gorsza – milczysz. Gratulacje, właśnie stałeś się najbardziej nielubianą osobą w klatce. W Czechach przywitanie się z nieznajomym to nie kurtuazja – to fundament cywilizacji.
Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego w samym sercu Europy, setki kilometrów od najbliższego oceanu, wszyscy krzyczą do siebie „Ahoj”? Albo skąd wzięło się tajemnicze „Nazdar”? Rozbieramy na części pierwsze czeskie powitania, tłumaczymy ich historyczne zawiłości i podpowiadamy, którego słowa użyć, żeby nie wyjść na ignoranta w czeskiej hospodzie.
Zapomnij o polskich standardach imprezowych. W Czechach świętowanie ma swoje twarde zasady: od kalendarza, który dyktuje rytm życia towarzyskiego, po małą kanapkę na wece, bez której żadne spotkanie nie ma prawa się odbyć. Dowiedz się, dlaczego chlebíček jest królem czeskich stołów i jak przetrwać „Svátek” w pracy, nie bankrutując przy tym.
Subtitle: Dlaczego każdy Czech zna te same pięć piosenek i jak przetrwać wieczór, gdy w knajpie nagle wybucha fala śpiewu?
Excerpt: Zapomnij o karaoke z ekranem i mikrofonem. W czeskiej hospodzie śpiewa się „z głowy”, z serca i zazwyczaj przy akompaniamencie uderzających o stół kufli. Odkrywamy fenomen czeskich pieśni ludowych, tłumaczymy, dlaczego muzyka jest dla nich równie ważna co piwo, i podpowiadamy, co robić, gdy cała sala zaczyna ryczeć o „Vysokým jalovci”.
Tekst główny:
Wyobraź sobie taką scenę: siedzisz w typowej czeskiej hospodě trzeciej kategorii. Jest dym (kiedyś był…
Jeśli myślisz, że polska działka to to samo, co czeska chata, to jesteś w błędzie. Dla Czecha wyjazd „na chalupu” to nie jest hobby – to sens życia i tożsamość narodowa. Wyjaśniamy, dlaczego w piątek o 15:00 czeskie autostrady są zablokowane i jak nie pomylić wiejskiego domu z letniskową budką, by nie urazić gospodarza.
W Polsce mamy działki ROD, na których sadzimy marchewkę i grillujemy karkówkę między siatką a altanką sąsiada. W Czechach sprawa jest znacznie poważniejsza. Tutaj istnieje „chataření” i „chalupaření”. To dwa różne światy, dwa różne statusy społeczne, ale jeden wspólny cel…
Jeśli myślisz, że narodowym sportem Czechów jest hokej, to znaczy, że nigdy nie widziałeś inwazji koszyków na lasy pod Pragą. „Houbaření” to zbiorowa pasja nierozerwalnie związana z kulturą weekendowych wyjazdów za miasto. Odkrywamy kulisy czeskiej „grzybomanii” i wyjaśniamy, dlaczego finał każdego zbierania musi odbyć się na chacie.
Jeśli myślisz, że narodowym sportem Czechów jest hokej albo piłka nożna, to znaczy, że nigdy nie byłeś w czeskim lesie w sobotę rano we wrześniu. Podczas gdy hokeiści pocą się na lodowisku, miliony Czechów z wiklinowymi koszykami w dłoniach uprawiają „houbař…
Czeska sieć kolejowa to jedna z najgęstszych struktur tego typu na świecie. Podczas gdy w innych krajach linie lokalne są likwidowane, w Czechach pociąg motorowy, zwany „motoráčkiem”, wciąż dumnie wspina się do górskich wiosek. Odkrywamy fenomen czeskich torów i wyjaśniamy, jak kolej stała się kręgosłupem weekendowych wypraw na chatę.
Jeśli spojrzysz na mapę czeskich linii kolejowych, zobaczysz gęstą pajęczynę, która dociera niemal do każdego lasu i każdej doliny. Czesi nie zlikwidowali swoich lokalnych połączeń – oni je pokochali. Pociąg w Czechach to nie tylko środek transportu do prac…
