Nadajnik i hotel Ještěd

Hotel i nadajnik telewizyjny na szczycie góry Ještěd (1012 m n.p.m.) to bez wątpienia najbardziej ikoniczny obiekt nowoczesnej architektury i techniki w Czechach. Zbudowany w latach 1966–1973 według projektu Karela Hubáčka, stanowi unikatową konstrukcję w kształcie hiperboloidy obrotowej. Geniusz tego rozwiązania polega na tym, że budowla nie „stoi” na górze, lecz optycznie ją kończy, nadając szczytowi smukły, aerodynamiczny kształt. Projekt był tak przełomowy, że Hubáček jako jedyny czeski architekt w historii otrzymał za niego prestiżową Nagrodę Perreta (architektonicznego Nobla) przyznawaną przez Międzynarodową Unię Architektów.
Pod względem technicznym Ještěd był wyzwaniem ekstremalnym. Na szczycie góry wieją wiatry przekraczające 200 km/h, a oblodzenie i gwałtowne zmiany temperatur niszczą standardowe konstrukcje. Inżynierowie musieli opracować unikalny system tłumienia drgań – wewnątrz wieży znajduje się specjalne wahadło, które stabilizuje budowlę podczas wichur. Co więcej, aby sygnał telewizyjny nie był zakłócany przez metalowe elementy konstrukcji, górne partie wieży wykonano ze specjalnego laminatu opartego na włóknie szklanym, który jest całkowicie przepuszczalny dla fal radiowych. Było to jedno z pierwszych tego typu zastosowań tworzyw sztucznych w architekturze na taką skalę.
Wnętrze Ještědu to podróż w czasie do estetyki retro-futuryzmu. Na niższych kondygnacjach mieści się hotel i restauracja, z których roztacza się obłędna panorama na Czechy, Niemcy i Polskę. Wyposażenie wnętrz, zaprojektowane przez Otakara Binara, harmonijnie współgra z technicznym charakterem obiektu – królują tu szkło, stal i geometryczne formy. Choć Ještěd ma już ponad 50 lat, jego sylwetka wciąż wygląda tak nowocześnie, jakby została postawiona wczoraj. To idealne podsumowanie naszej serii: dowód na to, że czeska myśl techniczna potrafi być odważna, wizjonerska i trwała, tworząc obiekty, które stają się symbolami narodowej dumy.






