Karkonoski Park Narodowy (KRNAP), założony w 1963 roku, jest najstarszym parkiem narodowym w Czechach i jednym z najbardziej unikalnych obszarów chronionych w Europie Środkowej. Choć góry te nie imponują wysokością w skali alpejskiej, ich położenie i ukształtowanie sprawiają, że panuje tu klimat zbliżony do tego za kołem podbiegunowym. To właśnie tutaj zachowała się tzw. tundra arktyczno-alpejska – ekosystem, który jest pozostałością po ostatnim zlodowaceniu.
24 czerwca 2021 roku południowe Morawy doświadczyły zjawiska, które do tej pory znaliśmy głównie z amerykańskich filmów o "alei tornad". Przez siedem miejscowości przetoczył się wir o sile F4 (w skali Fujity), niszcząc setki domów i zmieniając kwitnący region winiarski w krajobraz po bitwie. To nie był "zwykły silny wiatr" – to był szczyt pogodowej anomalii, który zmusił czeskich klimatologów do postawienia pytania: czy musimy nauczyć się żyć z tornadami?
Przez ostatnie sto lat symbolem czeskich gór i pogórzy był gęsty, ciemny las świerkowy. Dziś ten obraz drastycznie się zmienia. Czechy zmagają się z największą w swojej historii plagą kornika, która nie jest przyczyną, lecz objawem głębszego problemu: gwałtownych zmian klimatu. To, co widzimy w Karkonoszach, Jesionikach czy na Wyżynie Czesko-Morawskiej, to „szczyt” kryzysu klimatycznego, który wymusza na Czechach całkowite przemyślenie gospodarki leśnej.
Choć Czechy kojarzą nam się z łagodnym klimatem środkowoeuropejskim, dane meteorologiczne nie kłamią: jest coraz cieplej. Rekord temperatury w Czechach to obecnie 40,4°C (odnotowany w Dobřichovicach), ale to nie ekstremalne rekordy są najgroźniejsze. Prawdziwym wyzwaniem klimatycznym jest nagrzewanie się miast. Praga, Brno i Pilzno stają się „miejskimi wyspami ciepła”, co zmusza architektów i urbanistów do szukania ratunku w technologii i naturze.
Jezioro Milada to obok jeziora Most najważniejszy symbol rekultywacji terenów pogórniczych w Czechach. Znajduje się niedaleko Uścia nad Łabą (Ústí nad Labem) i powstało w miejscu dawnej kopalni węgla brunatnego. Zamiast krajobrazu księżycowego i hałd, mieszkańcy otrzymali akwen o powierzchni 250 hektarów, który stał się nowym płucem regionu.
