Náplavka, czyli dolna część nadrzecznych bulwarów, to fenomen społeczny i architektoniczny Pragi. Przez dekady nabrzeża te służyły wyłącznie celom technicznym – przeładunkowi towarów z barek i ochronie przeciwpowodziowej. Dziś, szczególnie odcinek Rašínovo nábřeží (między Wyszehradem a Mostem Jiráska), to centrum towarzyskie miasta. To tu praska młodzież, turyści i lokalsi spędzają letnie wieczory, siedząc z nogami zwisającymi nad wodą, obserwując przepływające statki i łabędzie.
Pod względem inżynieryjnym i rewitalizacyjnym Náplavka przeszła niedawno niesamowitą metamorfozę. Największą atrakcją są tzw. kobki – dawne lochy w murze oporowym nabrzeża, które pierwotnie służyły jako magazyny lodu i materiałów budowlanych. W ramach nowoczesnej przebudowy zainstalowano w nich gigantyczne, okrągłe, obrotowe okna ze szkła organicznego o grubości kilku centymetrów. Wyglądają jak iluminatory statku kosmicznego wbudowane w wiekowy mur. Wewnątrz tych lochów mieszczą się dziś kawiarnie, biblioteki i galerie, co stanowi światowej klasy przykład nowoczesnego designu wplecionego w tkankę XIX-wiecznych fortyfikacji rzecznych.
To miejsce oferuje też unikalną perspektywę na Wełtawę jako arterię komunikacyjną. Z nabrzeża można wsiąść na tzw. přívoz – mały prom miejski, który w ramach biletu na tramwaj przewiezie nas na drugą stronę rzeki (Smíchov). W sobotnie poranki Náplavka zamienia się w największy w Pradze targ ekologiczny, gdzie zapach świeżych wypieków miesza się z rzeczną bryzą. To tutaj najlepiej widać, że rzeka w wielkim mieście nie musi być tylko barierą czy kanałem – dzięki przemyślanej inżynierii nabrzeży może stać się "demokratyczną plażą", gdzie każdy znajdzie kawałek miejsca na relaks u stóp Hradczan.
