Jezioro Milada to fenomen inżynierii środowiskowej. Powstało w miejscu dawnej kopalni odkrywkowej węgla brunatnego Chabařovice, która przez dziesięciolecia dostarczała surowca dla czechosłowackiego przemysłu, zostawiając po sobie gigantyczne wyrobisko i zniszczony ekosystem. Kiedy wydobycie ustało, podjęto śmiałą decyzję o zalaniu kopalni wodą. Napełnianie zbiornika rozpoczęło się w 2001 roku i trwało blisko dekadę, tworząc jezioro o powierzchni około 250 hektarów (co czyni je większym od praskiego Starego Miasta).
Technicznie Milada jest majstersztykiem rekultywacji wodnej. Głównym wyzwaniem nie było samo nalanie wody, ale zapewnienie jej odpowiedniej jakości w miejscu pełnym osadów powęglowych. Dzięki zastosowaniu naturalnych procesów filtracji i starannemu ukształtowaniu brzegów, woda w jeziorze jest dziś jedną z najczystszych w północnych Czechach. Przejrzystość sięga tu kilku metrów, co w połączeniu z faktem, że jezioro nie ma naturalnego dopływu dużych rzek (zasilane jest głównie wodami opadowymi i podziemnymi), sprawia, że nie występują tu sinice, tak uciążliwe w innych zbiornikach.
Dla turystów Milada, otwarta dla publiczności w 2015 roku, stała się nowym "morskim" centrum regionu. Wokół jeziora powstała nowoczesna infrastruktura: kilometry asfaltowych tras dla rolkarzy i rowerzystów, piaszczyste plaże oraz punkty widokowe, z których roztacza się panorama na Czeskie Średniogórze. Brak zabudowy bezpośrednio nad brzegiem (teren wciąż jest pod ścisłą kontrolą przyrodniczą) nadaje temu miejscu poczucie ogromnej przestrzeni. Milada to żywy dowód na to, że dzięki wodzie i mądrej inżynierii można oddać naturze to, co zostało jej odebrane przez ciężki przemysł.
