Stara Oczyszczalnia Ścieków w Bubenči
Stara Oczyszczalnia Ścieków (Stará čistírna odpadních vod) to zabytek techniki o randze światowej, wpisany na listę czeskiego dziedzictwa narodowego. Została zaprojektowana przez brytyjskiego inżyniera Williama Heerleina Lindleya, który stworzył dla Pragi kompleksowy system kanalizacyjny, działający grawitacyjnie. Budynek oczyszczalni, wzniesiony z precyzyjnie wypalanej czerwonej cegły, bardziej przypomina klasztor lub pałac niż zakład sanitarny. To tutaj przez dziesięciolecia spływały nieczystości z całej Pragi, by dzięki genialnemu systemowi osadników i filtrów zostać oczyszczone przed powrotem do Wełtawy. To, co zachwyca najbardziej, to fakt, że niemal cała infrastruktura technologiczna przetrwała w oryginalnym stanie.
Pod względem technicznym Bubeneč to festiwal mechaniki precyzyjnej. Serce obiektu stanowi hala maszyn, w której do dziś znajdują się dwa sprawne silniki parowe z 1903 roku (wyprodukowane w praskiej fabryce Breitfeld & Daněk), które napędzały gigantyczne pompy i systemy czyszczące. System osadników, do których schodzi się po stromych schodach, robi kolosalne wrażenie swoją geometrią – ceglane sklepienia łukowe tworzą perspektywę przypominającą wnętrza gotyckich świątyń. Lindley zaprojektował system tak, by był niemal bezobsługowy pod względem energetycznym, wykorzystując naturalne spadki terenu miasta, co w tamtych czasach było szczytem inżynierii ekologicznej.
Dziś oczyszczalnia pełni rolę muzeum, ale i niezwykle klimatycznej przestrzeni eventowej – kręcono tu m.in. sceny do filmu „Mission: Impossible – Ghost Protocol”. Zwiedzający mogą zobaczyć nie tylko halę maszyn i podziemne zbiorniki, ale także przejechać się kolejką wąskotorową, którą dawniej wywożono osady, a nawet spróbować rejsu łodzią w jednym z czynnych kanałów. To miejsce uczy pokory wobec inżynierów minionych epok, którzy potrafili połączyć najwyższą funkcjonalność z dbałością o detal i estetykę wykonania. Bubeneč to dowód na to, że technika, nawet ta ukryta pod ziemią i zajmująca się tym, o czym na co dzień nie chcemy myśleć, może być piękna i ponadczasowa.
