Czeskie Zupy: Polévka je grunt

W Czechach mawia się, że "zupa to grunt" (polévka je grunt). Tradycyjny czeski obiad zawsze składa się z dwóch dań, a zupa pełni rolę rozgrzewającego wstępu, który ma pobudzić apetyt i przygotować żołądek na ciężkie danie główne. Czeskie zupy są zazwyczaj gęste, sycące i często bazują na warzywach korzeniowych, ziemniakach oraz grzybach. Najbardziej charakterystyczną z nich jest Česnečka (zupa czosnkowa). To danie legendarne, uznawane za najlepsze lekarstwo na przeziębienie oraz... kaca. Bazuje na bulionie z dużą ilością zmiażdżonego czosnku, ziemniakach i majeranku. Podaje się ją z grzankami chlebowymi i często z tartym serem lub kawałkami szynki, które rozpuszczają się w gorącym wywarze.

Kolejnym klasykiem jest Bramboračka – gęsta zupa ziemniaczana z warzywami i suszonymi grzybami. To kwintesencja aromatów czeskiego lasu. Grzyby leśne są w Czechach zbierane masowo, a suszone zapasy lądują w zupach przez całą zimę. Bramboračka często jest zaprawiana zasmażką, co nadaje jej kremową konsystencję. Inna ważna pozycja to Kulajda – południowoczeska zupa z ziemniaków, grzybów, koperku i jajka w koszulce. Jej smak jest unikalny: kwaśny dzięki śmietanie i octowi, a jednocześnie aksamitny i delikatny.

Warto wspomnieć o zupach mięsnych, takich jak Dršťková (flaczki). Czeska wersja flaczków jest gęstsza od polskiej, mocno doprawiona papryką i majerankiem, często serwowana jako samodzielne danie lunchowe z bułką. Na czeskich stołach nie brakuje też klasycznego rosołu (vývar) z makaronem lub kluseczkami wątrobowymi (játrové knedlíčky). Te ostatnie to małe kuleczki z mielonej wątróbki, bułki tartej i czosnku, które są absolutnym faworytem podczas uroczystych obiadów rodzinnych. Artykuł analizuje techniki przygotowania idealnego wywaru oraz rolę przypraw, takich jak lubczyk i kminek, w budowaniu profilu smakowego czeskich zup.